74 حرفم با تو

خوش اومدی عزیز دلم امروز 9 روزه که زمینی شدی

بالاخره دوران بارداری با همه ی سختی هاش تموم شد و

فصل جدیدی توی زندگیم شروع شد

فصلی پر از شادی و هیجان

باورش سخت بود که مادر شدم

یعنی این موجود کوچولو که توی بیمارستان دیدم دختر من بود

لحظه ی تولدش بهترین لحظه ی عمرم بود فقط اشک میریختم

باور کردنی نبود

معجزه بود....یه انسان کامل بود ولی چطور ممکنه؟

هنوزم که هنوزه با خودم میگم یعنی واقعا دخترم تو دل من بود

چطور ممکنه

فقط میتونم بگم که خدایا قدرت و عظمتت رو شکر

از روزی که به دنیا اومده خونه ی مامانم بودم....روزای خوبی رو میگذرونیم

دخترکم همه ی هستی من شده

مواقعی که زل میزنه به چشمام و نگاهم میکنه دلم ضعف میره

میگم خدایا با این همه احساسات مادرانه چه کنم

خدایا من قبل از داشتن دخترکم چطور زندگی میکردم

خدایا دخترکم رو میسپارم به تو

مواظبش باش